Elsevər Bəydəmirli, şeirlər

Elsevər Bəydəmirli

RİSALƏTGAHIMDIMI

 

Yenə mahzun ürəyim və səssiz iniltilər…

Bu həzin ney səsimi? Ya mənim ahımdımı?

Hər notunda göz yaşı, sevgiliyə sunulan

Məhəbbət bəstəsimi? Zikr-i səmahımdımı?

 

Dərdim dərmandı mənə, nə gözəldir bu çilə!

Üzüm qəm dəryasına, üzürəm bilə-bilə.

Püryan olmuş ürəyim, ərirkən sevdan ilə

Nədir vüsalta mane? Cürm-ü günahımdımı?

 

Bu eşqin sınağı çox, sidq-ü sədaqət istər,

Uğruna keçməyə baş, yolunda taqət istər.

Sənin sevginə mazhar olmaq ləyaqət istər

Ləyaqətsiz olmağım zəif cinahımdımı?

 

Sevdam sonsuzdur mənim, dinməz suz-i nalanım,

Bir lahza nəzər eylə, şərəfyab olsun canım.

Hər şeyimdən keçmişəm, məni məndən alanım

Risalətgahımdımı? Cay-ı pənahımdımı?

 

YALNIZAM SƏNSİZ

 

Gözüm uzaqlara baxıb yol çəkir,

Hardasan mehmanım, yalnızam sənsiz!

Xəyalın ruhuma min sığal çəkir,

Dərdimə dərmanım yalnızam sənsiz!

 

Könlümü tək sənə verib qalmışam,

Yoluna ömrümü sərib qalmışam.

Sənsiz bu dünyada qərib qalmışam,

Hicrandır hər anım, yalnızam sənsiz!

 

Gəl gör sevənlərin sənsiz neyləyir,

Ürəyim yarpaq tək əsir, titrəyir,

Hər yada düçəndə burnum göynəyir,

Gözümdə leysanım, yalnızam sənsiz!

 

Varlığıma səbəb, həm də yaraşıq,

Yoluma, ömrümə sən oldun işıq!

Yenə pəjmürdəyəm, keyfim qarışıq,

Ey nur-i əfşanım yalnızam sənsiz!

 

Yollar haçalanır, ömür kəm-kəsir,

Sənsiz kimsəsizlər faniyə əsir.

Mən sənsiz yetiməm, mən sənsiz yesir,

Sahibim, sultanım, yalnızam sənsiz!

 

Hicran da gözəldir, tacı vüsaldır,

Ya könlümə zuhret, çəhrəmi güldür.

Ya Haqqa varınca yanına aldır,

Mümkünmü fərmanım, yalnızam sənsiz!

 

Öldür məni

 

Qəlbinə qurduğun dar ağacında,

İpə keçir gülüm, as öldür məni.

Orda sevda seli, hiss burulğanı,

Varsa gür yerinə bas öldür məni.

 

Sevdam boynu bükük, köksündə qəhər.

Axı mən nə edim — dözüm bir təhər!

Hər küskün baxışın ömrümə zəhər,

Nə olar son dəfə küs, öldür məni!

 

Təsəlli, təskinlik yanımdan ötər,

Bu eşq nə doyurmaz, nə bizə yetər.

Bərabərliyin zor, hicranın betər,

Əlini əlimdən kəs, öldür məni.

 

Bu od, alov hardan etdi sirayət,

Artıq dayanmağa yoxdur dirayət.

Nə bu şükürsüzlük, nə bu şikayət,

Bari bir azcıqda sus öldür məni.

 

İstədim ömrümü səninlə bölüm,

Bəlkə bu həyatdan yaxşıdır ölüm.

Baxanlar -kimsəsiz- deməsin, gülüm,

Bağrının başına bas, öldür məni!

 

Qoru məni ey namaz

 

Qoru məni, ey namaz!

Sənsiz haqqa ucalmaq

mümkün deyil, imkansız

Arzum sənlə qocalmaq

feyizindən güc almaq!

Qoyma qalım imansız!

 

Qoru məni, ey namaz!

Hər gün bu qədər insan

Günah burulğanına sürüklənir,

sürünür…

Onlarca talehsizə yolun sonu görünür.

Amma sənə tutunan

Rəhmi sonsuz olanın

Rəhmətinə bürünür.

 

Sənsən demək qurtuluş,

Sənsən haqqa vasitə!

Qoru məni, ey namaz!

Mən də səni heç zaman

Almayacam bəsitə.

 

Qoru məni, ey namaz!

Ən başda öz nəfsimin

Yanlış istəklərindən!

Qoru, fani dünyaya

Bağlanmasın dərindən

Qoru ki şeytanların

Səs verməyim səsinə.

Mən ki könül vermişəm

Sevdiyim peyğəmbərin

Şirin zümzüməsinə.

Fəda olum səsinə,

Uca əqidəsinə!

 

Bu uca əqidədən

Dönməkdən qoru məni!

Saman kimi tez yanıb

Sönməkdən qoru məni!

Qoru məni, ey namaz!

Bir sözüm var, əhdim var

Ta ruhlar alemindən

Ən sevgili Allaha!

Bu söz dəyərli, baha

İstəmirəm ki adım

Qeyd olunsun bivəfa.

 

Verdiyim sözdən əmin,

Tutduğum özdən əmin,

Yalnız bir istəyim var:

Adım qeyd olunan yer

Olsun əshab-ı yəmin!

 

Qoru məni ey namaz

Öləndə də ölünər

Alnı açıq, üzü ağ

Biriləri dəfn edər,

Bir kəfənə sararaq,

Onda dostum olaraq

Məkan-ı səadətə

Sürü məni ey namaz!

 

Bir sehrli sürura

Bürü məni, ey namaz.

Sar fəraha, hüzura

Sarı məni, ey namaz

Qoru məni, ey namaz!