Əhməd Cavad – şeirlər

Ədəbiyyat

ŞÜKRIYYƏM ÜÇÜN

 

Bir gülsən, dərmişəm gənclik bağından,

Bir gülü, çiçəyi dərmərəm sənsiz!

Kam aldım ömrümün oğlan çağından,

Bir bağa, bağçaya girmərəm sənsiz!

 

Söylə yadındamı Çakva, Batumi?

Ovladın könlümü, çaldın ruhumu!

Kamana dönmüşdü qəlbimin simi,

Hurini, mələyi görmərəm sənsiz!

 

Nə çoxdur dünyada qənirsiz pəri!

Gözümə görükməz daha heç biri!

O qızıl saçları, ipək telləri

Əl atıb birini hörmərəm sənsiz!

 

Məndən xoşbəxt varmı dünyada, deyin?

Ey telli yavrusu Süleyman bəyin!

Bəxtim tərlan imiş: yeyindən, yeyin!

Heç kəsə bu bəxti vermərəm sənsiz!

 

Səninlə gəzərəm eldən-elə mən,

Bataram, çıxaram seldən-selə mən.

Düşsəm də ağıza, dildən-dilə mən,

Yaşaya bilmərəm bir kərəm sənsiz!

 

Sonatək göllərdə üzsən də mənsiz,

Quş olub göylərdə süzsən də mənsiz;

Sən Əsli qalsan da, dözsən də mənsiz,

Alışıb yanaram mən Kərəm sənsiz!

 

Şükriyyə taleyim, şükür Xudaya!

Gördüyüm doğrumu, yoxsa pək röya?!

Dolub ürəyimə bu dadlı xülya,

Şirin günlərimi sürmərəm sənsiz!

 

Əvət, bu sevdanın səfası çoxdur,

Sevdasız həyatın mənası yoxdur!

Gözlərin yıldızdır, kirpiyin oxdur,

Ürək qubar olar – can vərəm sənsiz!..

 

Şerimin sözüsən, sözün – ahəngi!

Üzündə bərq vurur güllərin rəngi!

Xəyalın, camalın gözəl çələngi!

Ilham yetim qalar, ağıl – kəm sənsiz!

 

Gəncə, 1917

 

 

QURBAN OLDUĞUM

 

Bir xeyli zamandır getdi, gəlmədi,

Əhdi peymanına qurban olduğum!

Istədi can verdim, qədir bilmədi,

O şirin canına qurban olduğum!

 

Dedim: ayrılığa yoxdur tavanım,

Ayrılıb getməsin sərvi-rəvanım!

Bir daha dönməzmi yosma tərlanım,

Adına, sanına qurban olduğum!

(O təmiz qanına qurban olduğum!)

 

Mən hey göyə baxdım, göy mənə baxdı,

Göylərə baxmaqdan gözlərim axdı!

Şimşək oldu, ancaq bir dəfə baxdı,

Baxdı qurbanına qurban olduğum!

 

Könül vermək istər bir müjdə yenə,

Sevgili yurdumun gözəllərinə!

Şerimə can verib, göylərdən enə,

O haqq divanına qurban olduğum!

 

O mənim şerimin ruhu, rəvacı,

Bütün gözəllərin başının tacı!

Bilməzmi ki, onsuz ömrüm çox acı,

Şöhrətü şanına qurban olduğum!

 

Gözəlliklər yapma, duyğular cansız,

Mənə tən eyləyir hər yetən qansız.

Atılan oxlardan çıx gəl ziyansız,

Namü nişanına qurban olduğum!

***

 

Bir gecə yatmışdım qəmli, mükəddər.

Qəlbimi sıxırdı sonsuz fikirlər.

Birdən Günəş doğdu, açıldı səhər,

Baxdı gözlərimə o qumral gözlər!

 

Səsimə oyandım, bomboş bir otaq,

Dağların qarına dönmüşdü yataq.

Eşqimə, duyğuma yoxdu bir ortaq,

Bu iyi dünyada ixtilat qataq!

 

Batum, 1916